Úti er ævintýri...
Núna ætla ég loksins að koma mér í það að blogga aðeins.... Það er bara búið að vera mikið að gera, við að hitta alla og svona að það hefur engin tími gefist til að blogga.
Seinustu dagarnir okkar í Danmörku liðu hratt enda höfðum við nóg að gera. Á páskadaginn sjálfan borðuðum við ekki bara páskaegg heldur gerðumst menningarleg og fórum í söfn.
Fórum á Guiness safnið, Belive it or not og svo H.C. Anderssen safnið... Allt mjög gaman en held að ég hafi skemmt mér best á belive it or not.
Höfðum hugsað okkur að fara líka á vaxmyndasafnið en á endanum höfðum við ekki tíma. Það var alveg slatti sem okkur hefði langað að gera en við höfðum því miður ekki tímann til að gera allt. Það gerist þá bara næst þegar maður fer til Danmerkur.
Á mánudaginn fórum við svo í Bakken tivolíið... Ég var bara nokkuð stolt af sjálfri mér fyrir að þora að fara í nánast öll tækin.. Ég og systir mín slepptum 2 á meðan Hlynur og Aðalheiður skemmtu sér í vel í einhverjum ógeðistækjum.
Við Anna Rán fórum reyndar óvart í eitt svoleiðis tæki, heldum að þetta væri voða saklaust áður en að við stigum upp í það en svo reyndist tækið bara ekkert saklaust heldur var svona eins og parísarhjól nema að það fór hraðar og maður var á hvolfi! Ég hefði ekki farið í það ef ég hefði vitað hvað það gerði(sauður ég að tékka ekki á því). Við vorum alveg hellengi í tivolíinu eða alveg þar til það lokaði.
Seinasta daginn okkar fórum við svo aðeins í verslunarmiðstöðina til að versla eitthvað smá í lokinn og fórum svo bara á flugvöllinn. Ég sat ekki með þeim hinum heldur hinum megin við ganginn og hliðin á strákum sem voru líka svona voða hressir.
Áður en að maður vissi af þá vorum við bara komin til íslands... Hún móðir mín var komin að sækja okkur ásamt foreldrum Hlyns en stelpurnar vinkonur mínar voru hvergi sjáanlegar þó svo að þær hafi sagst ætla að vera þarna.
Og það kom svo í ljós að þær voru allar heima hjá mér, með flautur einhverjar og svona dóteri tl að sprauta á mig. Þó að ég hafi ekki orðið hissa þá var þetta mjög skemmtilegt. Og þær komu ekki tómhentar heldur með birgðir af bjór og allir skelltu þessu bara upp í kæruleysi.
Dagarnir eftir það hafa svo farið í það að hitta fólk og svona eins og ég sagði hérna efst!
Svona er þetta bara, það er mjög gaman að vera komin heim en að sama skapi skrýtið þó að þegar ég hitti alla þá fannst mér eins og ég hefði bara verið í burtu í viku! Núna er ég svo bara að bíða eftir því að byrja í vinnu en það gerist að öllum líkindum ekki fyrr en í maí.
Veit ekki hvort að ég skrifi meira á þetta blogg, allavega ekki í bili en ég er komin með nýja síðu (get náttúrulega ekki hætt þessu alveg) sem er
www.blog.central.is/hjukkit






